नागरिकले तिरेकोकर देशको अर्थतन्त्रको मुल स्रोत हो । यसलाई नकार्न सकिदैन । त्यसैले जिम्मेवार नागरिकले कर तिर्न जरुरी छ । कर तिर्दै आएका पनि छन । तर कर तिर्ने नागरिकले समस्या भोग्नु परेको छ भने जनताले तिरेको करले तलव खानेहरु रजाई गर्दै आएका छन । खासगरी केही पालीकाहरुले करको आतंकनै मचाएका छन ।
कृषी प्रधान देश नेपालमा नेपालीहरुको पेशा जमीन नभए पनि कृषी नै मानीदै आएको छ । तर पनि नेपाल कृषीमा आत्मनिर्भर बन्न सकेको छैन । कुनै बेला चामल निर्यात गर्ने देश अहिले बाहरिबाट चामल किनेर खान बाध्य छ । देशमा संघियता आएपछि तिन तहका सरकार छन । तर तीन तहको सकारको आशा गरेका जनताहरु भने निराश बन्दै गएका छन ।
स्थानीय उत्पादनलाई प्रोत्साहन गर्नु पर्ने अबश्थामा केही पालीकाले थप्दै गएको करको भारीले किशानलाई थिच्दै गएको छ । तरकारीमा कर कुखुरामा कर हरेक कुरामा कर लगाउने गरिएको छ । कृषीलाई प्रोत्साहन गर्ने हो कृष्ीमा कर होईन प्राथमीकतामा राखेर अनुदानको ब्याबश्था गर्न जरुरी छ । कुखुरामा मात्रै होईन हरेक कुरामा नगढी उपमहानगरपालीकाले अचाक्ली कर लगाए पछि किसानहरु ब्यावसायीहरु परेसान भएका छन् ।
किसानलाई कर बढाएर उत्पादन बढाउन सकिदैन बरु विस्थापीत गरिन्छ भन्ने कुरा सम्बन्धीत निकायले बुझन जरुरी छ । किसान र सर्वसाधारणको ढाडसेक्ने गरि कर लगाउने कार्यको स्थानीय किसान र ब्याबसायीले घोर निन्दा गरेका छन । अचाक्ली कर लगाएकै कारण धनगढीमा धेरैले कुखुरा पाल्न नसक्ने अबश्था आएको छ ।
सालको पात बेच्नेहरुसंग पनि कर उठाउन थालीएको छ । साईकल, ठेलाहरुमा तरकारी बेच्नेहरुसंग दैनिक १ सय रुपैया कर उठाउदै आएको छ । पहिले २० रुपैया दैनिक नगरपालिकालाई कर तिर्दै आएका ब्यापारीहरुले अहिले १ सय रुपैया तिर्नुपरेको छ ।
उप महानगरपालीकाले कर बढाएर मात्र प्रगती हुदैन भन्ने कुरा बुझन जरुरी छ । कर छुट गरेर उत्पादन बढाएर आत्मनिर्भर बन्न सके मात्र प्रगती हुन्छ भन्ने कुरा बुझन जरुरी छ । बाध्यताले नभई रहरले कर तिर्ने बाताबरण बनाउन आवश्यक छ ।
