प्रदेश सरकारको अबश्था हेर्दा दया लाग्दो अबथ्था छ । तर पनि नेताहरुको साख कुनै राजामहाराजा भन्दा कमको छैन । सरकार स्थिर नभए पनि नेताका आसेपासे र भरौटेहरुले रजाई गरि रहनु पर्ने अबश्था छ । केन्द्र सरकारले अझै प्रदेशलाई अधिकार सम्पन्न बनाउन सकेको छैन । तयसैले केन्द्रमा सरकार बदलिदा प्रदेश सरकार पनि बदलिने अबश्था छ ।

पटक पटक मुख्य मन्त्रीहरु फेरीने गरेका छन । सरकार बदलीने गरेका छन । यस्तो अबश्थालाई हेर्ने हो भने प्रदेश असफलको दिशामा अगाडी बढेको देखिन्छ । राज्यका तीन तह संघ, प्रदेश र स्थानीय तह मध्ये प्रदेशको अबश्था सबै भन्दा दयनीय देखिएको छ । प्रदेशमा अस्थिरताले प्रश्न खडा गरी दिएको छ । प्रदेशको भूमिकाले संघीयतामाथि नै प्रश्न तेर्सिएको छ ।

सरकार बदलीने क्रम बढ्दै गएका छन । नेताहरु भ्रष्टाचारमा लिप्त हुदै गएका छन । त्यसैले जेन्जीको आक्रोस आन्दोलनमा परिणत भएको हो । भदौ २३ र २४ गतेको आन्दोलनमा ७४ जनाले सहादत प्राप्त गरेर अहिलेको अन्तरिम सरकार गठन भएको छ । तर विडम्बना यो सरकारले निर्बाचन बाहेक केही गर्न नसक्ने भएकाले आन्दोलनका मागहरु पुरा नहुने भएका छन ।

प्रत्यक्ष कार्यकारी र प्रदेश खारेजको उनीहरुको माग मात्र होईन बर्तमान अन्तरिम सरकारले भ्रष्टाचारीहरुलाई कारबाही गर्ने कुनै सुरसार गरेको छैन । बरु बर्तमान सरका गृह मन्त्रीले पुरानै सरकारको गृहमन्त्रीको भाषा बोल्दै जानथालेका छन । प्रधानमन्त्री शुसिला कार्कीको बोली पनि फेरिएको छ । यस्तो अबश्थामा जेन्जीले गरेको आन्दोलनको परिबर्तन आउन सक्ने कुरै भएन ।

जनताका विषय भन्दा पनि आफ्नो दुनो सोझ्याउनतीर नेताहरू लाग्ने गरेकाले जनताले विश्वास गर्न छाडेर आन्दोलन भएको हो । तयही आन्दोलनको मर्म र मान्यतालाई समेत रसातलमा फाल्ने संकेतहरु देखिन थालेका छन । देशले बेहोर्नु परेको विनासबाट पाठ सिक्दै जेन्जीका मागहरु पूरा गर्ने बर्तमान सरकारले प्रयास पनि गरेको देखिएको छैन ।

यस्तो दया लाग्दो अबश्थामा फेरी विद्रोह नहोला भन्न सकिने अबश्था छैन । त्यसैले संघ र प्रदेशका नेताहरुले सच्चिन जरुरी छ । बर्तमान सरकारका प्रधान मन्त्री र मन्त्रीहरुले पनि नया बन्न जरुरी छ । पु्रानै संस्कार भन्दा फरक देखिन जरुरी छ । जनताको विचारलाई नेताहरू र बर्तमान सरकारले आत्मसाथ गर्न जरुरी छ । नेताहरु कार्यकर्ता पाल्ने माध्याम र देशमा भ्रष्टाचार गरी अस्थिरता उत्पन्न गराउने कारक बन्नु हुदैन भन्ने विषय प्रति नेताहरु चिन्तीत हुन जरुरी छ ।

देशमा सुधार गरी नागरिकलाई अधिकार सम्पन्न बनाउन जरुरी छ । देशलाई संकटमा पार्दै भ्रष्टाचारको दलदलमा फस्दै गएका नेताहरु सच्चिन आवश्यक छ । जेन्जीको आन्दोलनबाट पाठ सिक्न जरुरी छ ।