मान्छेहरु सुविधा भोगी बन्दै गएका छन । त्यही सुविधा खोज्दै मान्छेहरु शहर केन्द्रित हुन थालेका छन । शहरमा बस्ति बाक्लीदै गएको छ भने गाउँहरु खाली हुदै गएका छन । गाउँगाउँमा सिंहदरबारको नारा सहित नेपालमा संघीय प्रणाली लागु भए पनि गाउँगाउँमा विकास नभएकै कारण मान्छेहरु सुविधा खोज्दै शहर पस्न थालेका हुन ।
शहरको कोलाहल पूर्ण बाताबरणमा मान्छेहरु हराउन थालेका छन । त्यती मात्रै होईन मान्छेहरु एउटै परिवार पनि छिन्नभिन्न भएका छन । गाउको सुन्दर बाताबरण विकासको नाम्मा धमीलीदै गएको छ । गाउबस्ति खाली बन्दै गएका छन । खेती योग्य जमीन बाझो बन्दै गएको छ । जसका कारण उत्पादन घट्दै जानुका साथै मानछेहरु आत्मनिर्भताबाट पर निर्भर बन्दै गएका छन । बारीको शुद्ध तरकारी, धान, चामल , गहु खाने मान्छेहरु आयातीत विषादी युक्त खानेकुराहरु खान बाध्य भएका छन ।
नसले गर्दा मान्छेहरु रोगी बन्दै गएका छन । थाईर्राईड सुगर, उच्च रक्तचाप जस्ता रोगहरुका शीकार बन्दै गव्एका छन । खासगरी दिर्घ रोगले च्याप्दै गएको छ । पसिना बगाउन छाडेपछि रोग लाग्न्ु स्भिाविक हो । त्यसैले अहिले शहरका सडकहरु विहानै मानछेहरुको ओहोर दोहरले ब्यस्त हुने गरेका छन ।
गाउँगाउँमा मोटर बाटो र खानेपानी पूर्वाधार विकास हुदै गएका भए पनि त्यो बाटोमा हिड्ने माँछेहरुको अभाव हुन थालेको छ । बिजुली पानी, यातायातसंगै शीक्षा स्वाश्थ्यको उचित प्रबन्ध गर्न जरुरी छ ।
खासगरी स्थानीय पालीकाहरुले स्थानीय स्तरमा हुने बसाई सराईलाई रोक्ने कार्यक्रमहरु बनाउन जरुरी छ । शहर सोझिएका गाउँका बासिन्दालाखई गाउँमै फर्कने बाताबरण बनाउन जरुरी छ । पहाड र हिमाली जिल्लाका बासिन्दाहरुको बसाई सराईलाई रोक्ने गरी स्थानीय पालीकाले काम गर्न जरुरी छ । बढ्दै गएको बसाइँ सराईलाई रोक्न जरुरी छ ।
